Przemyt jest jedną z najbardziej dochodowych gałęzi czarnego rynku. Wynika to oczywiście z popytu, jaki powstaje na przedmioty pochodzące z takiej formy dystrybucji. W obliczu nieustannie rosnących cen, towary z przemytu zyskują w oczach konsumentów zdecydowanie na atrakcyjności (szczególnie jeżeli chodzi o droższe kosmetyki czy towary luksusowe). Tymczasem, utrzymywanie się z przemytu nie jest tak łatwym zadaniem, jak mogłoby się wydawać i wymaga wielu specjalnych umiejętności.
Mit ludzi z marginesu
fot. www.smh.com.au
Przyjęło się określać przemytników jako ludzi z marginesu, czyli wszystkich, którzy nie mieszczą się w normach społecznych obowiązujących na danym terenie. Przemytnik stał się dla niższych warstw społecznych synonimem lepszego życia i lepszej przyszłości. Przemytnicy natomiast nie zawsze rekrutują się z tych dolnych warstw społecznych, a wielu na tym procederze dorobiło się majątku i całkiem pokaźnej fortuny. Zajęcie to jest jednak niebezpieczne i nieprzewidywalne. Bossowie światka przemytników często prowadzą legalny interes związany z eksportem, taki jak agencja celna, by w razie wpadki móc zatuszować sprawę i uniknąć strat. W takiej agencji celnej pracownikami są właśnie czynni przemytnicy, którzy z zagranicy są w stanie przewieźć wszystko i to w dość krótkim czasie (nie wyłączając z tego organizmów żywych – zwierząt, roślin itp.). Zawsze jednak istnieje ryzyko wpadki – z rąk Straży Granicznej czy tez wykwalifikowanych agentów legalnej agencji celnej, działającej na danym terenie. Przemyt jest również nieustannie zakwalifikowany jako przestępstwo.
Przemyt jest dość dobrze zorganizowaną działalnością, często bardzo dochodową, której działaniu kres może położyć jedynie agencja celna lub Straż Graniczna.
Tagi: agencja celna, agent, konsument, przedmioty, przemyt, przemytnik, przestępstwo, straż, teren